اهمیت QFDو خانه ی استراتژی QFD

روشهای QFD در مقابل رویكردهای سنتی كیفیت قرار دارند وبرای پیشبرد مزیت رقابتی سازمان عوامل بسیار ضروری به شمار می روند. مدل خانه استراتژی QFD در واقع رویکردی اصلاح شده از QFD است. و  ، استراتژی های بازاریابی و تولید را با ایجاد یك استراتژی بهبود مستمر به یكدیگر ربط می دهد. همسویی این دو استراتژی سازنده (استراتژی بازاریابی و استراتژی تولید) باعث فراهم شدن یك مزیت رقابتی در بازار برای سازمان می شود.

 رابطه مهم میان تولید و بازاریابی از اواخر دهه 1960 شناخته شده است. یعنی هنگامی كه ژاپنی ها،   QFD را برای طراحی محصولات با ویژگیهای دلخواه مشتریان به كار گرفتند. با ایجاد و اجرای یك سیستم كه بر انتظارات مشتریان و ویژگیهای محصول تمركز دارد، سازمان می تواند وضعیت رقابتی بهتر پیدا كند. سازمانها باید استراتژی های یكپارچه ای را ایجاد كنند كه بخشهای مختلف سازمان را به یكدیگر متصل كند؛ به گونه ای كه این بخشهای مرتبط به عنوان یك واحد مجزا و قویتر بتواند در برابر عدم اطمینانهای بازار واكنش نشان دهد. اما در بیشتر سازمانها هر بخش و واحدی تلاش می كند تا به اهداف خود دست یابد. نادیده گرفتن این مساله تاثیر منفی بر رضایت مشتریان دارد؛ زیرا با این وجود همراه خواسته های مشتریان به طور اثر بخش برای طراحی و تولید محصول تبیین نمی شود.

 به منظور پیوند این دو بخش، راهكارهای زیادی توسط بخش تولید پیشنهاد شد، اما با این وجود روشهای نظام مند كمی به وجود آمد.  از این گذشته از آنجا كه QFD به عنوان بخش مهمی از فرایند برنامه ریزی و توسعه محصول شناخته شده است (گریفین 1992)، می تواند با كمك به برنامه ریزی و توسعه مجموعه ای از محصولاتی كه برای مشتریان كنونی جدید و جذاب است، باعث رشد و رونق سازمان شود. (آكائو 1990، كوهن 1988، هالس 1994)

نوشته شده توسط: سپيده قاسم زاده